Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2014/19524 K.2015/1062

18.08.2010 günlü iddianameyle sanık hakkında "elektrik enerjisi hakkında hırsızlık ve mühür bozma" suçlarından kamu davasının açıldığı, yapılan yargılama sonucunda mahkemenin 28.01.2011 gün 2010/155 Esas, 2011/20 Karar nolu ilamıyla her iki suçtan mahkumiyet kararı verildiği, kararın sanık tarafından süresinde temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.07.2012 günlü iade kararı ile 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca sadece "elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçu" ile ilgili olarak uyarlama yargılaması yapılması için dosyanın iade edildiği,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iade kararından sonra mahkemece yapılan duruşma neticesinde sanık hakkında "mühür bozma" suçundan yeniden verilen 18.12.2012 gün 2012/184-286 E.K. sayılı kararın hukuken geçersiz olduğu anlaşılmakla, sanığın "mühür bozma suçundan" 28.01.2011 günlü ilk karara yönelik yaptığı temyiz başvurusuna hasren yapılan incelemede gereği görüşüldü;

Sanığın, sayacın gerilim kancasını düşürmek suretiyle mühür bozma suçunu işlediğinin iddia olunması, dosya kapsamında bulunan 14.05.2008 tarihli “Sayaç ve Ölçü Devreleri Tespit, Değiştirme ve Mühürleme Tutanağı” başlıklı belge içeriğinden takılan 6511072 seri nolu sayacın mühürlendiğine ilişkin bir bilginin bulunmaması ve başkaca bir mühürleme tutanağının da olmaması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, 11.05.2010 tarihli Kaçak/Usulsüz Elektrik Tespit Tutanağı'ndan önce sayacın mühürlenip mühürlenmediğinin araştırılması,

mühürlenmiş ise buna ait mühürleme tutanağının aslı veya onaylı suretinin ilgili kurumdan getirtilip dosya içerisine konularak mühürleme işleminin yöntemine uygun yapılıp yapılmadığının saptanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,