Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2014/20167 K.2015/353

Katılan idare vekilinin, 16.02.2012 günlü oturumda yüzüne karşı tefhim olunan, “karşılıksız yararlanma” suçundan beraat, “mühür bozma” suçundan mahkumiyete ilişkin hükümleri temyiz etmediği, sanığın mühür bozma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra verdiği 17.08.2012 havale tarihli dilekçesinin ise “temyize cevap” niteliğinde olduğundan, karşılıksız yararlanma suçundan verilen beraat hükmünün temyiz edilmeksizin kesinleştiği ve 6352 sayılı Yasanın mühür bozma suçu yönünden herhangi bir düzenleme içermediği cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.10.2012 gün,

2-2012/252892 sayılı yazısı ile “karşılıksız yararlanma” suçu yönünden 6352 sayılı Kanunun geçici 2/1-2. madde ve fıkraları uyarınca yeniden değerlendirilmek üzere dosyanın iadesi ile iade kararından sonra 22.01.2013 tarihinde mühür bozma suçu ile ilgili olarak yeniden verilen mahkumiyet kararı hukuken yok hükmünde olduğundan, sanığın temyizinin 16.02.2012 tarihinde 2009/1044 esas, 2012/73 karar sayı ile verilen hükme yönelik olduğunun kabulüyle yapılan incelemede;