KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2014/20803 E., 2016/2980 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Mart 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Özel belgede sahtecilik
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
1-Sanıkların şikayetçi adına sahte telefon ve internet abonelik sözleşmesi düzenlemek suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işlediğinden bahisle haklarında açılan kamu davasında, suça konu sözleşmeyi işyerinin alt bayisi olarak çalışan sanık ...'in düzenlediğinin iddia edilmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, ...'in suç tarihinden önceki resmi kurumlardan temin edilecek imza ve yazı örnekleri getirtilip,
huzurda alınan yazı ve imza örnekleri ile birlikte suça konu abonelik sözleşmeleri ve taahhütnameleri üzerindeki yazı ve imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığının tespiti yönünden Adli Tıp Kurumu’ndan rapor alınması ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması
2– Suçun sübutu halinde, hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan aynı Kanunun 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez,
evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükümleri ve TCK.nun 7. maddesi karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunup lehe olan ve önödeme önerisi gerektiren sanığın eyleminin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2014/20803, K. 2016/2980, 31 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama