Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2014/21377 K.2015/23926

I. Sanık ...'nın temyiz itirazlarının incelenmesinde

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme merciinin Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğundan, mahkemenin hukuken geçersiz olan 05.02.2014 günlü ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede gereği görüşüldü; Sanığın yokluğunda verilip 19/06/2013 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü yasal süresi geçtikten sonra 05/02/2014 tarihli dilekçeyle temyiz ettiği anlaşıldığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gerekli 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II. Sanıklar ... ve ...'un temyiz itrazlarının incelenmesine gelince

Terrüre esas sabıkası nedeniyle sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1. Belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğu cihetle, suça konu belge asılları getirtilip incelenerek, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, asıllarının dosya içine konulması gerektiği gözetilmeden ve iğfal kabiliyetinin ne şekilde oluştuğu da kararda tartışılıp değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.04.2014 gün, 2013/11-397 Esas, 2014/202 sayılı kararında da belirtildiği üzere, “resmi belgede sahtecilik” suçlarının hukuki konusunun kamu güveni olduğu cihetle, sanıkların birden çok araca farklı zamanlarda sahte araç muayenesi yaptırmak şeklinde gerçekleşen eylemlerinin zincirleme tek suçu oluşturacağı gözetilmeden her bir araç için ayrı cezaya hükmedilmesi,