Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2014/21605 K.2015/19218

I- Sanık ... hakkında “mala zarar verme”, sanık ... hakkında “banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması” ve “suç eşyasının kabul edilmesi” suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafileri ile sanık ... 'in temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

14.04.2011 tarih ve 27905 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca temyiz kesinlik sınırının 14.04.2011 tarihinden itibaren 3000 TL'ye çıkartılmış olduğu, sanık ... hakkında “mala zarar verme” suçundan doğrudan hükmolunan 1.600,00 TL adli para cezasının miktarı itibariyle belirtilen kesinlik sınırının altında kaldığı,

öte yandan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231/12. maddesi uyarınca temyizinin mümkün olmayıp, itiraz yasa yoluna tabi olduğu cihetle, sanıklar müdafileri ile sanık ...'in temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik sanık ... müdafiinin isteminin itiraz olarak kabulü ile dava dosyasının merciince karara bağlanmak üzere mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

II- Sanık ...'in şikayetçi ...'na yönelik “banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması” suçundan kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin temyiz itirazlarına gelince;

Sanık hakkında anılan suçtan kurulan hüküm fıkrasında yaş küçüklüğü nedeniyle hükmolunan cezada indirim yapılırken, uygulama maddesinin “31/3” yerine “35/3” şeklinde yazılması, yerinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmeme gerekçesi gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ve müdafiinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

III- Sanık ...'ın şikayetçi ...'a yönelik “nitelikli hırsızlık” ve “konut dokunulmazlığını ihlal” suçundan kurulan hükümlere yönelik sanık ve müdafiinin temyiz itirazlarının incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulaması sırasında anılan maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine, maddede sayılan diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması, Yasaya aykırı ise de;

Yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususlarda aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan; anılan hüküm fıkralarındaki 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bendlerinin; "sanığın, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen haklarından mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" şeklinde değiştirilmesi suretiyle sair yönleri belirtilen hususlar dışında usul ve yasaya uygun bulunan sanık hakkındaki hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

IV- Sanık ... hakkında şikayetçi ...'na yönelik “hırsızlık” ve şikayetçi ...'a yönelik “konut dokunulmazlığını ihlal" ve “nitelikli hırsızlık” suçlarından kurulan hükümlere yönelik müdafii ile sanığın temyiz itirazlarına gelince;

Sanığa yüklenen 5237 sayılı TCK’nun 141/1, 142/1-b, 116/1, 31/3. maddelerine uyan hırsızlık, nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarının gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Yasanın 66/1-e, 67/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık zamanaşımının suç tarihi olan 26.02.2006'dan inceleme tarihine kadar geçtiği anlaşılmış ve sanık ile müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen anılan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,