Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2014/22375 K.2015/28113

Sanık hakkında mühür bozma ve elektrik hırsızlığı suçundan verilen 20.05.2010 tarih ve 2009/768 Esas, 2010/353 Karar sayılı mahkumiyet hükümlerinin sanık tarafından temyiz edildiği, ancak aynı ilamda elektrik hırsızlığı suçundan kurulan hükmün Yargıtay 2.Ceza Dairesince 27.07.2012 tarihli yazısı ile 6352 sayılı Yasanın geçici 2/1-2. maddeleri uyarınca yeniden değerlendirilmesi için iadesi üzerine mühür bozma suçundan yeniden hüküm kurulmadığı ve bu kararın temyiz edilmediği anlaşıldığından sanığın

20.05.2010 tarihli ilk hükme yönelik temyizine hasren dosya incelenip gereği görüşüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 gün ve 2008/250- 13 sayılı kararında açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK.nun 231/6-c madde ve bendinde işaret olunan zarar kavramının; kanaat verici

basit bir araştırma ile belirlenebilir, ölçülebilir maddi zararlara ilişkin olduğu, zarar koşulunun ancak zarar suçlarında dikkate alınması gereken bir unsur olduğu, mühür bozma suçlarında somut bir zarardan söz edilemeyeceği dikkate alındığında; sanık hakkında yasanın aradığı objektif ve sübjektif şartlar karar yerinde tartışılmadan yazılı şekilde kurum zararı giderilmediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,