Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2014/2539 K.2014/18626

06.12.2010 tarihli iddianameyle sanıklar hakkında "hırsızlık ve mühür bozma" suçlarından kamu davası açılıp, mahkemece 12/04/2012 gün ve 2010/723 esas, 2012/668 sayılı kararla hırsızlık suçundan beraatine, mühür bozma suçundan ise mahkumiyetine karar verildiği,

mühür bozma suçundan verilen kararın sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.10.2012 günlü iade kararı ile 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca sadece hırsızlık suçundan yeniden değerlendirme yapılması için dosyanın mahkemesine iade edildiği cihetle,

iade kararından sonra mahkemece yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında "mühür bozma" suçundan 05.03.2013 tarihinde yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verildiği ve sanıklar tarafından verilen bu kararın da süresinde temyiz edildiği anlaşılmakla “hüküm kurulmasına yer olmadığına" dair verilen ve niteliği itibariyle CMK'nun 223/7. maddesi kapsamında red kararı mahiyetinde olan karara yönelik olarak sanıkların temyizinde hukuki yarar bulunmadığı cihetle, sanıkların 05.03.2013 havale tarihli ve aynı tarihli karara yönelik temyiz istemlerinin,

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilerek sanıkların 12/04/2012 tarihli karar ile mühür bozma suçundan kurulan mahkumiyete yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıkların yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Sanıkların tekerrüre esas alınan mahkumiyetlerinin elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçuna ilişkin olup; 5237 sayılı TCK'nun 142/1-f maddesinde düzenlenen suçun, sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun 6352 sayılı Kanunla değişik 163/3. maddesinde karşılıksız yararlanma suçu olarak düzenlenmesi ve koşullarının bulunması durumunda, “ceza verilmesine yer olmadığı” seçeneğinin öngörülmesi karşısında, öncelikle mahkemesince uyarlama yapılarak sonucuna göre tekerrüre esas alınıp alınamayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Sanıklar hakkında tayin olunan ancak ertelenmeyen kısa süreli hapis cezalarının yasal sonucu olan hak yoksunluklarına ilişkin 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanacağının gözetilmemesi,