Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2014/299 K.2014/2713

Yokluğunda verilen hükmün Tebligat Kanununun 21. maddesine göre tebliğ edildiği 26.07.2012 tarihinde sanığın cezaevinde olması nedeni ile yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı cihetle, temyiz talebinin süresinde olduğu kabulüyle inceleme yapılmış, 'iftira' suçundan koşulları oluşmadığı halde, TCK'nun 269/1. maddesinin sanık lehine uygulanması, keza sanığın mağdur adına soruşturma başlatılmasına sebebiyet verdikten sonra, yine mağdur adına tutuklandığının, yargılandığının ve aldığı cezayı da infazına başlandığının anlaşılması karşısında, eylemin geldiği aşama da gözetildiğinde temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayini gerektiğinin düşünülmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hüküm kısmında, 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine, anılan maddede sayılan diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-Sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlayacak şekilde denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 'resmi belgede sahtecilik' suçundan kurulan hüküm fıkrasında yer alan TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkartılarak yerine '5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine,