Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2014/3081 K.2014/19935

TCK'nun mühür bozma suçunu düzenleyen 203. maddesindeki “Kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin saklanmasını veya varlığının aynen korunmasını sağlamak için konulan mührü kaldıran veya konuluş amacına aykırı hareket eden kişi, altı aydan üç yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır.” hükmü uyarınca mühür bozma suçunun mührün fiilen bozulması veya mühür bozulmasa da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile gerçekleşeceği cihetle,

dosya arasında bulunan 11.03.2010 tarihli sayaç mühürleme ve 17.03.2010 tarihli kaçak elektrik tespit tutanakları içeriklerinden suça konu sayacın mühürlenmesine rağmen sanığın mührü kırarak elektrik kullandığının belirtilmesi, sanığın, 26.04.2010 tarihli kolluk ifadesinde kendisi işyerinde bulunmadığı sırada mühürlenen sayacı işçilerinin açarak kullandığını beyan etmesi, işçiler M. D. ve U.

D. ile tutanak mümzilerinin beyanları alınmadan ve hakkında yakalama kararı verilen sanığın sorgusu yapılmadan kararın verilmiş olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından, mühürleme ve fek tutanaklarını düzenleyen görevliler ile soruşturma sırasında beyanları alınan M. D. ve U.

D.'un tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulmasından sonra, mühür kırılarak konuluş amacına aykırı şekilde elektrik kullanmaya devam edilmesi halinde de mühür bozma suçunun unsurlarının oluştuğu ve Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığının Dairemize gönderdiği 12/11/2013 tarihli yazısından O..

A...nin suç tarihinden sonra 31.05.2010 tarihinde özelleştirildiği de nazara alınıp, toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden ve sanığın sorgusu yapılmadan mevcut kanıtlar tartışılarak delil takdiri suretiyle ve yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,