Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2014/4115 K.2016/3180

I) Sanıklar ..., ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... müdafii ile sanık ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin dikkate alınmaması, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ... müdafii ile sanık ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II) Sanık ...'ın hakkında verilen mahkumiyet kararına karşı temyiz itirazlarına gelince;

1) Sanık ...'ın katılanı borçlu gösterdiği senedin sanık ... tarafından kendisinin alacaklı gösterilip icra takibine konu yapılması, sanık ...'ın aşamalarda bono ile ilgisinin bulunmadığını savunması, senet üzerinde sanık ...'ın ciro ve imzasının bulunmayıp, aşamalarda değişen sanık ...'ın soyut suç isnadı dışında, sanık ...'ın diğer sanıkların eylemine iştirak ettiğine dair mahkumiyetine yeterli kesin, somut ve her türlü şüpheden uzak delil elde edilemediği gözetilerek, beraati yerine yetersiz gerekçelerle mahkumiyetine karar verilmesi,

2) Kabul ve uygulamaya göre de;

a) 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin dikkate alınmaması, yasaya aykırı,