KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2014/5140 E., 2014/20180 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Kasım 2014
- Tebliğname No
- 11 - 2013/359491
- Mahkemesi
- Torbalı 1. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 28/10/2011
- Numarası
- 2010/437 (E) ve 2011/666 (K
- Suç
- Mühür bozma
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/11. fıkrasında yer alan "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar.
Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkumiyet hükmü kurabilir” şeklinde düzenlendiği,
buna göre anılan madde fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca, cezanın kısmen infazı, ertelenmesi veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar verilebilmesinin ancak yükümlülüklerini yerine getiremeyen sanıklar yönünden mümkün bulunduğu cihetle, mühür bozma suçundan yargılandığı davada hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanığın, denetim süresi içinde yeniden suç işlemesi nedeniyle CMK'nun 231/11. maddesi uyarınca hakkındaki hükmün açıklanması sırasında hükmolunan cezanın ertelenemeyeceğinin ve sanık hakkında infaz edilecek hüküm,
kurulan yeni hüküm olacağından mahkemece yapılan yargılama sonucuna göre aynı Kanunun 230. maddesi uyarınca hüküm fıkrasında bulunması gereken bütün hususlar gözetilerek yeniden ayrıntılı hüküm kurulması suretiyle hükmün açıklanması gerektiği gözetilmeden yargılama gideri ve vekalet ücreti hakkında herhangi bir hüküm kurulmadan yazılı şekilde karar verilmesi ,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2014/5140, K. 2014/20180, 26 Kasım 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama