KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2014/5877 E., 2014/7144 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Nisan 2014
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
I- "Dolandırıcılık" suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “dolandırıcılık” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,
suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 21.09.2004 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,
II- "Resmi belgede sahtecilik" suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Sanık ..., hükümlü Ali Uzunoğlu ve katılan ...' nın suç tarihinden önceki resmi kurumlardan temin edilecek imza ve yazı örnekleri getirtilip ve huzurda alınan yazı ve imza örnekleri ile birlikte keşide tarihi üzerindeki parafı da kapsayacak şekilde çek üzerindeki yazı, rakam ve imzaların adı geçenlerin eli ürünü olup olmadığının tespiti yönünden Adli Tıp Kurumu’ndan rapor aldırılması ve daha sonra toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2014/5877, K. 2014/7144, 14 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama