Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2014/6260 K.2014/8126

Belgede sahtecilik suçlarında, aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayini hakime ait olup bu konuda mahkemece suça konu reçeteler üzerinde yapılan gözlem neticesinde sonradan ekleme yapıldığı tespit edilen kısımlar yönüyle iğfal kabiliyetinin bulunduğunun tespit edilmesi ve Adli Tıp Kurumundan alınan 18.09.2009 tarihli bilirkişi raporu içeriği karşısında tebliğnamede bozma isteyen bu yöndeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık O.. E.. ve sanık A.. A.. müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Dosya içerisinde bulunan suça konu reçetelere ait listenin incelenmesinde tamamının 2003 ve 2004 yıllarında düzenlenmiş olduğu, en son düzenlenen reçeteler yönüyle ödeme yapılması için 2005 yılı Ocak ayında katılan kuruma başvurulduğunun anlaşılması karşısında, suç tarihinin Ocak 2005 olarak kabul edilmesi gerektiği cihetle, Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK. ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanunun ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan hükmün belirlenmesi gerektiği gözetilmeden anılan karşılaştırma yapılmadan denetime olanak vermeyecek şekilde hüküm kurulması,