Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2014/64 K.2014/3045

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 22.11.2013 gün ve 2013/17573/71449 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 12.12.2013 gün ve KYB.2013/383811 sayılı ihbarnamesi ile;

Borçlunun ödeme şartını ihlâli suçundan sanık M.. Y.. hakkında 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340. maddesi uyarınca 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair, Dinar İcra Ceza Mahkemesinin 26/06/2012 tarihli ve 2012/37 esas, 2012/146 sayılı kararına yapılan itirazın reddine ilişkin Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin 07/01/2013 tarihli ve 2013/2 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Dinar İcra Ceza Mahkemesince başvuran hakkında borçlunun ödeme şartını ihlali suçundan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340. maddesi uyarınca 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 14/11/2006 tarihli, 2006/16-220 esas, 2006/231 sayılı kararında belirtildiği üzere gerek disiplin hapsi gerekse hapsen tazyik yaptırımına ilişkin kararlar 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223. maddesinde belirtilen “hüküm” niteliğinde değildir ve bunlar hakkında hükümler için öngörülen yargılama kuralları uygulanmaz.

Disiplin hapsini öngören eylemin, 2802 sayılı Kanun’un 93. maddesi kapsamında kişisel suç olduğunun anlaşılması halinde, anılan Kanun’un “kişisel suçlarda soruşturma ve kovuşturma” kenar başlıklı 93/1. maddesinde yer alan “Hakim ve savcıların kişisel suçları hakkında soruşturma, ilgilinin yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet Başsavcısına ve son soruşturma o yer ağır ceza mahkemesine aittir.” şeklindeki ilke ve hüküm uyarınca,

başvuranın müsnet eylem tarihi olan 28/12/2011 tarihinde Osmaniye Cumhuriyet Savcısı olarak görev yapıyor olması nedeniyle soruşturmanın ilgilinin yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet Başsavcısına ve kovuşturmanın da o yer ağır ceza mahkemesine ait olduğu nazara alınarak gereğinin takdir ve ifasına yönelik olmak üzere dosyanın o yer Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi gerektiğinden başvurunun esastan incelenerek itirazın kabulü yerine yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesinde isabet verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi

uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü: