KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2014/6610 E., 2014/6004 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Mart 2014
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
296 kelime·1 dk okuma
Sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün vekaletnamesi bulunan Av.... tarafından yetkilendirildiğini beyan ederek 20.04.2006 tarihli duruşmada hazır bulunan Av. ...'e tebliğ edildiği ancak dosyada yetki belgesinin bulunmaması ve Av. ...'ın da 19.09.2012 havale tarihli dilekçesinde yetkilendirme yapmadığını belirtmiş olması nedeniyle usulüne uygun yapılmış bir tebligatın bulunmadığı ve öğrenme üzerine temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca lehe yasa belirlenirken suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun ilgili tüm hükümleri ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılmasında, temel cezanın asgari hadden verilmesi nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 341/1, 59/2 ve 5237 sayılı TCK.nun 204/2, 62. maddeleri gereğince hükmolunan sonuç cezalar eşit ise de; 5237 sayılı TCK’nun uygulanması durumunda hapis cezasına mahkumiyetin doğal sonucu olarak anılan Yasanın 53. maddesindeki hak yoksunluğunun da uygulanması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun aleyhe olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yasaya aykırı; sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2014/6610, K. 2014/6004, 31 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama