Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2014/6891 K.2014/7321

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.02.2007 gün 5/46-39 sayılı kararında da açıklandığı üzere, mahkemece 5271 sayılı CMUK'nun 232/6. maddesi uyarınca başvurulması olanaklı yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak mercii ile başvuru şeklinin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi zorunlu olup; mahkemenin 05.11.2011 günlü kararında temyiz süresinin başlangıcının yanılgıya yol açacak biçimde gösterildiği anlaşılmakla; öğrenme üzerine 22.02.2012 tarihli sanık müdafiinin kanun yararına bozma talepli başvurusunun süresinde ve temyiz başvurusu olduğu kabul edilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü;

Gerekçeli karar başlığında eksik yazılan suç tarihinin, "özel belgede sahtecilik" suçu yönünden suça konu telefon abonelik sözleşmesinin düzenlendiği 14.11.2001 olarak mahallinde eklenmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “özel belgede sahtecilik” suçunun yasada öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK. nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 14.11.2001 suç tarihinden temyiz inceleme tarihlerine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan,