Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2014/6919 K.2014/6244

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 24.01.2014 gün ve 2014/2032/6307 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 05.02.2014 gün ve KYB.2014/40189 sayılı ihbarnamesi ile;

Özel belgede sahtecilik suçundan sanıklar ... ve ... haklarında yapılan yargılama sırasında, suç yeri itibari ile mahkemenin yetkisizliğine, dosyanın Kayseri Nöbetçi Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair Yahyalı Asliye Ceza Mahkemesince verilen 12/04/2013 tarihli ve 2013/159 esas, 2013/195 sayılı kararını müteakip, bu kez Kayseri 8. Asliye Ceza Mahkemesince 22/10/2013 tarihli ve 2013/101 esas, 2013/3 sayılı yetkisizlik kararının verilmesi üzerine, ortaya çıkan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın gönderildiği Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesince Yahyalı Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yönünde verilen 20/12/2013 tarihli ve 2013/243 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Merciin itiraz üzerine verdiği kararın kesin olan niteliğine göre olağan kanun yolu olan temyiz incelemesi sırasında denetlenebilmesine kanunî imkan bulunmadığı bu nevi kararların ancak olağanüstü yasa yolu olan kanun yararına bozma yoluyla Yargıtayca denetlenebileceği gözetilerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 18/2. maddesinde "Yetkisizlik iddiasına ilişkin karar, ilk derece mahkemelerinde sanığın sorgusundan önce, bölge adliye mahkemelerinde duruşmasız işlerde incelemenin hemen başlangıcında, duruşmalı işlerde inceleme raporu okunmadan önce verilir.

Bu aşamalardan sonra yetkisizlik iddiasında bulunulamayacağı gibi mahkemeler de bu hususta re'sen karar veremez." hükmüne aykırı şekilde, Kayseri 8. Asliye Ceza Mahkemesinin sanığın sorgusundan sonra yetkisizlik kararı verdiği, merciince Kayseri 8. Asliye Ceza Mahkemesince verilen yetkisizlik kararının kaldırılması yerine yazılı şekilde Yahyalı Asliye Ceza Mahkemesinin yetkisizlik kararının kaldırılmasına ilişkin verilen kararda isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü: