Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2014/73 K.2014/3971

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 04/12/2013 gün ve 2013/18259/73660 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 20/12/2013 gün ve KYB.2013/394015 sayılı ihbarnamesi ile.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan sanık ...'ın, 213 sayılı Kanun'un 359/b-l ve 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 80. maddeleri gereğince 21 ay müddetle hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/09/2005 tarihli ve 2005/283 Esas, 2005/174 sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde.

Dosya kapsamına göre, söz konusu kararın 29/12/2005 tarihinde kesinleştiği, suç tarihinin ise, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 17/11/2011 tarihli ve 2008/8864 Esas, 2011/21756 sayılı kararında 01/05/1998 tarihi olarak belirlendiği dikkate alındığında, kararın verildiği tarih itibariyle verilen kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmasa da,

kesinleşme tarihine kadar 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2 ve 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2/2. maddesi gereğince sanığın lehine olan 765 sayılı Kanun'un 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolmuş olması nedeniyle söz konusu kararın kesinleştirilerek infaza gönderilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; hükümlüye yüklenen “1997 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suça konu faturaların kurumlar vergisinde kullanılması nedeniyle suçun işlendiğinin belirlendiği 01.05.1998 tarihinden hükmün tebliğ olunduğu 13.12.2005 tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.09.2005 gün ve 2005/283 Esas, 2005/174 sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,