Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2014/74 K.2014/3980

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 10/12/2013 gün ve 2013/18654/75438 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 23/12/2013 gün ve KYB.2013/394237 sayılı ihbarnamesi ile;

Mühür bozmak suçundan sanık C..

T..'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 203/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/03/2007 tarihli ve 2006/437 Esas, 2007/115 sayılı kararının Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 05/02/2013 tarihli ve 2012/11613 Esas, 2013/852 Karar sayılı ilamı ile düzeltilerek onanıp kesinleşmesini müteakip, hükümlü vekilinin Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/31 Esas, 2009/247 Karar sayılı dosyasında müvekkilinin gözaltında ve tutuklulukta geçen sürelerinin kesinleşmiş olan İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesince verilmiş cezasından mahsup edilmesi talebinin reddine dair,

İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/05/2013 tarihli ve 2006/437 Esas, 2007/115 sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine ilişkin, İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/06/2013 tarihli ve 2013/505 Değişik İş sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre, hükümlünün tutuklu kaldığı ve mahsup edilmesini istediği Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/31 Esas, 2009/247 sayılı kararının temyiz edilmesi sebebiyle henüz kesinleşmemiş olduğu, bu suçun işlenme tarihinin 01/01/2008- 04/04/2008 olduğu, kesinleşmiş olan İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/03/2007 tarihli ve 2006/437 Esas, 2007/115 Karar sayılı dosyasına konu suçun işlenme tarihinin ise 20/02/2006 olduğu, bu haliyle tutuklu kalınan ve mahsup edilmesi istenen kararın kesinleşmesinden önce işlenmiş bir suçun bulunduğu,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 63. maddesinde belirtildiği üzere, mahsup işleminin yapılabilmesi için tutuklu kalınan suçtan verilen kararın kesinleşme tarihinden önce bir başka suç ya da suçların işlenmesinin yeterli olacağı, tutuklu kalınan suçun beraatle veya mahkumiyetle sonuçlanmasının da mahsup işlemi için önemli olmadığı, keza mahkumiyetle sonuçlanan kararın henüz kesinleşmemiş olması nedeniyle, Yargıtay incelemesi sonucunda beraat etme ihtimalinin hukuken mümkün bulunduğu,

böyle bir durumda ise infazı halen devam eden mahkum için telafisi imkansız sonuçlar doğabileceği cihetle, hükümlünün Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/31 Esas, 2009/247 Karar sayılı dosyasından gözetim altında ve tutuklu kaldığı sürenin tamamının İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/03/2007 tarihli ve 2006/437 Esas, 2007/115 Karar sayılı ilamından mahsubuna karar verilmesinin gerekmesi karşısında, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla,

Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü;

İncelenen dosya içeriğine göre; hükümlünün mahsup edilmesini istediği Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/31 Esas, 2009/247 sayılı kararının temyiz edilmesi sebebiyle karar tarihi itibariyle henüz kesinleşmemiş olduğu, tutuklu kalınan ve mahsup edilmesi istenen kararın kesinleşmesinden önce işlenmiş bir suçun bulunduğu,

5237sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 63. maddesinde belirtildiği üzere, mahsup işleminin yapılabilmesi için şahsi hürriyeti sınırlama sonucunu doğuran suçtan verilen kararın kesinleşme tarihinden önce bir başka suç ya da suçların işlenmesinin yeterli olacağı, şahsi hürriyeti sınırlama sonucunu doğuran suçun beraatle veya mahkumiyetle sonuçlanmasının da mahsup işlemi için önemli olmadığı,

somut olayda Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/31 Esas ve 2009/247 Karar sayılı dosyasında bu suçtan 22.09.2008-04.12.2008 tarihleri arasındaki sürenin gözaltı ve tutuklulukta geçirildiği bildirilmekle mahsubu istenen cezadan düşülmediği takdirde hükümlü aleyhine olacağı anlaşılmakla;