Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2014/7734 K.2014/7843

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 10.02.2014 gün ve 2014-3158/10283 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 24.02.2014 gün ve KYB.2014/65915 sayılı ihbarnamesi ile;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan sanık ...’un, 21/10/2002 tarihli eylemi nedeniyle, aynı Kanun'un 359/b-l ve 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 80. maddeleri uyarınca 21 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/07/2010 tarihli ve 2006/574 esas, 2010/562 sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı eylemlerinden suç tarihi 21/10/2002 olan eylemi nedeniyle suç tarihi ile kararın verildiği 20/07/2010 tarihleri arasında 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu gözetilmeden sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre. 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; hükümlüye yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun en son olarak işlendiğinin belirlendiği 25.09.2002 tarihinden, hükmün tefhim olunduğu 20.07.2010 tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.07.2010 gün ve 2006/574 esas, 2010/562 sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendine göre karar verilmesi mümkün olduğundan,