KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2014/793 E., 2014/13375 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Temmuz 2014
- Tebliğname No
- 11 - 2013/101301
- Mahkemesi
- Antalya 18. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 22/01/2013
- Numarası
- 2012/757 (E) ve 2013/36 (K
- Suç
- Mühür Bozma
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığınca, Dairemize gönderilen 12.11.2013 tarih ve 29415146-2525 sayılı cevabi yazısından, suça konu mühürleme tutanağını düzenleyen Akdeniz Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin 28.05.2013 tarihinde özelleştirildiğinin belirtilmesi karşısında, suç tarihi itibariyle anılan şirketin özelleştirilmemiş olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki bu yönden bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Sanığın ikamet ettiği evin sayacının mühürlerinin bulunmadığı ve klemensin yanık olduğu gerekçesi ile sanık hakkında açılan kamu davasında. TCK'nun 203. maddesi, esasta bir şeyin saklanmasını veya varlığının olduğu gibi muhafazasını sağlamak üzere, kanunun veya yetkili makamların emrine uyularak konulmuş mührün kaldırılmasını cezalandırmaktadır. Yasaya uygun biçimde konulan bir mührün varlığı, mühür bozma suçunun ön koşuludur.
Elektrik sayaçlarında bulunan ve bakanlık mührü olarak adlandırılan mühürlerin sayaçlar imal edilirken yapılması ve bu mühürlerin sayaçlara takılması işlemiyle elektrik dağıtım şirketlerinin bir ilgisinin bulunmaması, sanık hakkında Ölçüler ve Ayar Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 2522 sayılı raporda sayacın mühürlerinin olmadığı ve klemensin yanık olduğu, 002639 seri numaralı Sökme-Takma ve Mühürleme Tutanağında ise sayacın mühürsüz olduğunun tespit edilmesi,
elektrik dağıtım şirketi tarafından sanığın kaçak elektrik kullanımının engellenmesine yönelik bir mühürleme ve bunun sonucunda gerçekleşen mühür bozulması iddiasında bulunulmaması ve mühürlemeye ilişkin tutanağa da dosya içinde rastlanılmaması karşısında, mühür bozma suçu unsurları itibariyle oluşmadığından beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyetine dair hüküm kurulması,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2014/793, K. 2014/13375, 3 Temmuz 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama