Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2014/891 K.2014/12706

1-08.05.2011 tarihli tutanak ile sanığın mühür bozduğunun tespit edildiğinin iddia olunması, hangi tarihte konulan mührü bozduğunun açıkça iddinamede belirtilmemesi, dosyada bulunan en son belirlenen mühürleme tutanak tarihinin 25.01.2010 olması, otokopiden ibaret bir örneği dosyada bulunan ve sanık hakkında mühür bozma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen Edremit 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2011 tarih 2011/68 Karar numaralı ilamında 08.02.2010 ve 20.02.2010 tarihlerinde yapılan kontrollerde mühür bozduğu gerekçesi ile sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

25.01.2010 tarihli mühürleme işleminin bu fek tarihleri öncesine ait olduğunun anlaşılması, 28.05.2011 tarihli kaçak/usulsüz elektrik tespit tutanağında “14.04.2011 tarihinde .. nolu tutanakla mühür fekki yapıp tutanak tutulmuştur” şeklinde ifadeye yer verilmesi, Özelleştirme İdaresi Başkanlığının 12.11.2013 tarih ve 2525 sayılı Dairemize hitaben gönderilen cevabi yazısında belirtildiği üzere U..

Elektrik Dağıtım A.Ş.’nin 31.08.2010 tarihinde hisselerinin özel şirkete devredildiğinin açıklanması ve özelleşme sonrası mühürleme yapıldığının görülmesi halinde suç oluşmayacağının anlaşılması karşısında; özelleştirme tarihi dikkate alınarak eylemin suç teşkil edip etmediği ve gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından bu davaya konu mühür bozma suçuna dayanak mühürleme işleminin hangi tarihte yapıldığı tespit edilip mühürleme tutanağının dosyaya intikali sağlandıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerkirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi, yasaya aykırı,

2-Kabule göre de;

Sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyetinin mühür altına alınan eşya hakkında hırsızlık (elektrik enerjisi hakkında hırsızlık) suçuna ilişkin olup; bu suçun karşılığını oluşturan 5237 sayılı TCK'nun 142/1-f maddesinde düzenlenen suçun, sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun 6352 sayılı Kanunla değişik 163/3. maddesinde karşılıksız yararlanma suçu olarak düzenlenmesi ve koşullarının bulunması durumunda, “ceza verilmesine yer olmadığı” seçeneğinin öngörülmesi karşısında, öncelikle mahkemesince uyarlama yapılarak sonucuna göre tekerrüre esas alınıp alınamayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,