KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2014/963 E., 2014/13378 K.·İncelenen Kararın;
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Temmuz 2014
- Tebliğname No
- 11 - 2013/155828
- Mahkemesi
- Çanakkale 2. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 10.02.2011
- Numarası
- 2010/48 (E) ve 2011/47 (K
- Suç
- Mühür bozma
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma
Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığınca, Dairemize gönderilen 12.11.2013 tarih ve 29415146-2525 sayılı cevabi yazısından, suça konu mühürleme tutanağını düzenleyen U.. A..'nin 31.08.2010 tarihinde özelleştirildiğinin belirtilmesi karşısında, 02.04.2009 olan suç tarihi itibariyle anılan şirketin özelleştirilmemiş olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki bu yönden bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.07.2012 günlü iade kararı ile 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca sadece hırsızlık suçundan yeniden değerlendirme yapılması için dosyanın mahkemesine iade edildiği cihetle, iade kararından sonra mühür bozma suçundan kurulan hükme yönelik sanık tarafından verilen 03/04/2013 tarihli temyiz dilekçesinin 10.02.2011 tarihli mühür bozma suçundan verilen ilk hükme yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın “Atılı suçlamayı kabul etmiyor olay tarihinde gelen zabıt mümzileri içeri girip elektrik sayacına bakıp sayacı mühürlediler ve benim imzamı aldılar, sayaç benim üzerime değildir. Dükkanda benim üzerime değildir, o gün için benim imzamı aldılar,sayaç yengem K.. S.. üzerine kayıtlıdır.
Suçsuzum, beraatimi istiyorum, ...Olayda benim herhangi bir sorumluluğum yoktur”şeklindeki savunması, temyiz dilekçesinde de benzer açıklamalarda bulunması, dosya kapsamından abonelik kaydının K..
S.. üzerine olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın hukuki sorumluluğunun ve maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti açısından; savunma doğrultusunda araştırma yapıldıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2014/963, K. 2014/13378, 3 Temmuz 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama