Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2015/203 K.2016/4284

Cep telefonu bayii işleten sanıkların, müşteki adına sahte abonelik sözleşmesi ile GSM hattı çıkarttıklarının iddia olunduğu olayda, sanıkların mahkeme huzurunda doğruladıkları Cumhuriyet savcılığındaki ifadelerinde; sanık ...'un “sözleşmedeki boşlukları kendi yanında çalışan elemanı tarafından doldurulduğunu”, sanık ...'un ise “alt bayi olarak müşteri kimlik fotokopisini alarak evrakı sanık ...'in işlettiği cep shopa verdiğini” beyan etmeleri,

01.08.2006 tarihli abonelik sözleşmesinin sanık ...'in işletmesinde düzenlendiği ve sanık ... tarafından getirilen ve aslı olmayan müştekiye ait nüfus cüzdanının “aslı gibidir” şeklinde kaşelendiğinin anlaşılması karşısında,

sanıklara yüklenen suçun subuta erdiği gözetilerek hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez,

evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki suçu oluşturacağından sanıklara önödeme önerisinde bulunularak sonucuna göre hukuki durumlarının takdir ve tayini yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,