Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2015/2315 K.2016/5501

I) Sanık hakkında "alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altındayken araç kullanma" suçu bakımından kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nun 61/1. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, 235 promil alkollü sanığın kastının yoğunluğu, almış olduğu alkolün derecesi ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılarak hak ve nesafete uygun bir ceza yerine alt sınırdan ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II) Sanık hakkında "resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan" suçu bakımından kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesine gelince;

6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca, sanık hakkında mahkemece doğrudan hükmedilen 1500 TL adli para cezasına dair hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğu, mahkemenin kabul ve takdiri bu yönde ise de; redde ilişkin ek kararın kanuni dayanağı olarak, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 315. maddesi yerine, henüz yürürlükte bulunmayan 5271 sayılı CMK’nun 296/1. maddesinin gösterilmesi,