Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2015/2873 K.2015/26151

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 24.02.2015 gün ve 2015-4763/14365 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 09.03.2015 gün ve KYB. 2015/78469 sayılı ihbarnamesi ile.

Resmî evrakta sahtecilik suçlarından sanık ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158/1-d, 204/1 ve 62. maddeleri gereğince 4 kez 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Yozgat Ağır Ceza Mahkemesinin 10/10/2012 tarihli ve 2011/203 esas, 2012/234 sayılı kararının Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 24/12/2013 tarihli ve 2013/15668 esas, 2013/20844 sayılı kararı ile düzeltilip onanarak kesinleşmesini müteakip, sanık müdafiileri tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin aynı Mahkemenin 19/12/2014 tarihli ve 2011/203 esas,

2012/234 sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine dair Sungurlu Ağır Ceza Mahkemesinin 07/01/2015 tarihli ve 2015/1 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde.

Yargıtayca onanıp hükmü kesinleşen, dolandırıcılık ve 4 adet resmî evrakta sahtecilik suçlarından kurulan hükümlerden sonra, sanık müdafii tarafından yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunulduğu, resmî evrakta sahtecilik suçları yönünden istemin reddine karar verildiği; dolandırıcılık suçu yönünden ise kabul edildiği ve kabul edilen hükmün bozma sonrası yeni esasa kaydedilen (2014/8 esas sayılı dosya) birleştirme kararı verildiği ve bu davanın yargılamasının devam ettiği;

yargılamanın yenilenmesine ilişkin talebin kabul edilmesinin gerekçesinde ise yapılan ödemenin niteliği ve bu ödeme karşılığında müştekilerin zararlarının giderilip giderilmediğinin araştırılmaması, bu dekontların ve ödemenin yeni delil niteliğinde ortaya konup sübutu halinde daha hafif bir cezayı gerektirecek nitelikte olması, şikayetçi beyanları, Zahiroğlu firma yetkililerinin beyanları, traktör satışına aracılık eden ...’ın beyanları doğrultusunda ibraz edilen ödeme dekontlarının değerlendirilmesinin gerektiğinin belirtildiği;

halbuki dolandırıcılık suçu yönünden verilen yargılamanın yenilenmesi isteminin kabulüne ilişkin gerekçenin ve şikâyetçi beyanlarının dava konusu traktörlere ilişkin evrak, dekont ve faturalarla da ilgili olduğu, o hâlde yeni kabul edilen delillerin resmî evrakta sahtecilik suçları için de geçerli olduğu,

belirtilen delillerin yeni olması ve hazırlık aşamasında ibraz olunan delillerle birlikte yeniden değerlendirilmesi gerekeceği, keza yargılamanın yenilenmesi sonucunda yüklenen dolandırıcılık suçundan kurulacak yeni hükmün dahi resmî evrakta sahtecilik suçlamalarında da delil olacağı, dolandırıcılık suçundan kabul edilen ve yenilenen yargılamada sunulan ve sunulacak delillerin anılan resmî evrakta sahtecilik suçları bakımından da incelenmesi ve değerlendirilmesi gerektiği hâlde,

sözkonusu deliller resmi evrakta sahtecilik suçları yönünden değerlendirmeye tâbi tutulmadan ve buna ilişkin gerekçe de gösterilmeden talebin ve itirazın yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü: Kanun yararına bozma isteminin kapsamına, yargılamanın yenilenmesi istemine konu resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükümlerin Yargıtay'ın Yüksek 15. Ceza Dairesi'nin 24.12.2013 gün 2013/15668 esas, 2013/20844 sayılı kararı ile onanmış olmasına,

2797 sayılı Yargıtay Yasası’nın 6545 sayılı Yasa ile değişik 14. maddesine ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu’nun İş Bölümüne ilişkin 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı kararının Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümünü düzenleyen A-Ortak hükümler kısmının 5. bendindeki "Ceza daireleri yürürlük tarihinden önce kendisine gelip bozma veya başka nedenlerle daire dışına gönderdiği işlerden kendisine geri gelenlere bakar” şeklindeki düzenlemeye ve bu konuda istikrar kazanmış Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu kararlarına göre;