KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2015/2949 E., 2016/5564 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Haziran 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Özel belgede sahtecilik
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
1-Cep telefonu bayii işleten sanığın, katılan adına bir adet sahte cep telefonu hattı abonelik sözleşmesi düzenlediğinin iddia olunması, sanığın hat sattıkları zaman vatandaşın kimlik bilgilerini ve diğer bilgileri kontrol edildikten sonra kimliği ile başvurana hat satışı yapıldığını, bu kontroller yapılmadan satış yapılmadığını savunması,
katılanın daha öncesinde nüfus cüzdanının çalındığını beyan etmesi ve suça konu abonelik sözleşmesi ekindeki nüfus cüzdanı fotokopisinden, sözleşme düzenlenirken ibraz edilen nüfus cüzdanının katılana ait olmasına rağmen üzerindeki fotoğrafın katılana ait olmadığının fotoğraf değişikliği yapıldığının belirlenmesi karşısında, savunmanın aksini kanıtlar nitelikte ve sanığın suç işleme kastıyla hareket ettiği yönünde mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Kabule göre de;
Hükümden sonra 19/02/2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez,
evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan ve lehe olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilerek, sanığa önödeme önerisinde bulunulmasından sonra sonucuna göre hukuki durumunun takdirinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2015/2949, K. 2016/5564, 15 Haziran 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama