Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2015/304 K.2015/1162

Belgede sahtecillik suçunun oluşabilmesi için düzenlenen veya değiştirilen ya da kullanılan belgenin, gerçek bir belge olduğu konusunda kişiyi yanıltıcı nitelikte olması gerekir. Aldatıcılık özelliği bu suçun temel unsuru olup, özel bir incelemeye tabi tutulmadıkça gerçek olmadığı anlaşılamayan belge, sahte belge olarak kabul edilmelidir. Sahteciliğin kişileri aldatacak nitelikte (nesnel) olup olmadığı ve beş duyuyla ilk bakışta anlaşılabilir olup olmadığı, şüpheye yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir.

Yukarıdaki açıklamaya göre somut olay incelendiğinde, suç tarihinde sanığın karakolda kimlik bilgileri sorulduğunda kendisini kardeşi mağdur H..

Y.. olarak tanıtıp, kendi fotoğrafı bulunan ve kardeşinin kimlik bilgilerini içeren nüfus cüzdanı sunduğunun iddia olunması, Kriminal Laboratuvarının 23.06.2009 tarihli raporu ile “tetkik konusu nüfus cüzdanı üzerindeki halen mevcut fotoğrafın daha önce aynı yerdeki fotoğrafın sökülmesinden sonra yapıştırılmış olduğunun belirlenmesi, belge detaylı incelemeye tabi tutulmadığı ya da uzman tarafından incelenmediği sürece ilk nazarda ve kolaylıkla fark edilemeyecek nitelikte olduğundan aldatma kabiliyetini hazi olduğunun” belirlenmesi, aslı dosya arasına getirtilen suça konu belge üzerinde heyetimizce yapılan gözlemde;

nüfus cüzdanı üzerindeki mühür izinin bulunduğu, değişikliğin ilk bakışta dikkat çekmediği ve belgenin iğfal kabiliyetinin bulunduğunun tespit edilmesi karşısında, sanığın yasal unsurları itibariyle oluşan ve sübuta eren resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,