KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2015/3252 E., 2016/5114 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Haziran 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Mühür bozma
- Hüküm
- Sanıklar ..., ..., ... hakkında davanın reddi
Karar Metni
305 kelime·2 dk okuma
Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında beraat
I- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında davaların mükerrer olduğundan bahisle red ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen beraat kararlarına ilişen temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen kararlar bakımından, mühür bozma suçunu suçu işledikleri yönünde elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı; sanıklar ..., ... ve ... bakımından ise; aynı suç işleme kararıyla işlenen mühür bozma eylemleri nedeniyle birden fazla açılan davalarda hukuki kesintiyi oluşturan iddianamelerin düzenlenme tarihi itibariyle kapsadığı eylemler nedeniyle teselsül hükümlerinin uygulanması gerektiği,
sanıklar hakkında 09.06.2010 tarihli mühür bozma tutanağı nedeniyle mühür bozma suçunu işledikleri iddiası ile mükerrer açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nun 223/7. maddesi uyarınca reddi, dosya içeriğine uygun, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
II-Sanık ... hakkında verilen karara karşı yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
Sanık hakkında 09.06.2010 tarihli mühür bozma tutanağı nedeniyle daha önce .... Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/772 esas sayılı dosya ile yargılama yapılıp hüküm verildiği cihetle, mükerrer açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nun 223/7. maddesi uyarınca reddi kararı yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi isabetsizliği;
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2015/3252, K. 2016/5114, 1 Haziran 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama