Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2015/3414 K.2015/27251

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 11.03.2015 gün ve 2015-5657/17413 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 24.03.2015 gün ve KYB. 2015/92227 sayılı ihbarnamesi ile;

Resmi evrakta sahtecilik suçundan sanık A..

A..’in, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 347 ve 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 4. maddeleri gereğince 35.000 Türk Lirası para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 6. maddesi gereğince ertelenmesine dair Osmaniye Ağır Ceza Mahkemesinin 13/06/2006 tarihli ve 2005/347 esas, 2006/250 sayılı kararını müteakip, sanık müdafii tarafından yapılan hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve davanın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223. maddesi gereğince düşürülmesi taleplerinin, yasal şartları oluşmadığından bahisle reddine ilişkin,

Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/03/2014 tarihli ve 2014/198 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/04/2014 tarihli ve 2014/392 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 esas, 2009/13 sayılı kararında yer alan, "Kesinleşmiş hükümlerde, 647 sayılı Yasa'nın 4 ve 6 veya 5271 sayılı Yasanın 50 ya da 51. maddelerinin uygulanıp, uygulanmamasının..., eski yasa döneminde işlenip, adli sicilden silinme koşulları oluşmuş olan mahkûmiyetler ile ertelenmiş ve vaki olmamış sayılmasına karar verilen mahkûmiyetlerin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yasal engel oluşturmayacağı," şeklindeki açıklama karşısında, sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi yönündeki talebi üzerine,

mahkemesince sanığın hukuki yararı göz önüne alınarak hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü: