Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2015/3626 K.2017/2701

1- Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında.

07.07.2012 tarihli tutanakta, sanığın vermiş olduğu sürücü belgesinin fotoğraf kısmından şüphelenildiğinden bahsedildiği, 17.07.2012 tarihli ekspertiz raporunda ise sürücü belgesindeki sahteciliğin ilk nazarda ve kolaylıkla fark edilemeyecek nitelikte olduğu ve aldatma kabiliyetini haiz olduğunun belirtilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından, belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma niteliğinin bulunup bulunmadığının takdiri mahkemeye ait olduğu cihetle, suça konu sürücü belgesi getirtilip incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması,

bu gözlem sonucunda gerekçeli kararda aldatma kabiliyetini haiz olup olmadığının tartışılması ve denetime olanak verecek şekilde dosya arasında bulundurulması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a- Sanığın adli sicil kaydında birden fazla tekerrüre esas sabıkası olmasına rağmen hangi ilamın tekerrüre esas alındığının belirtilmemesi,

c- 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,