Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2015/4011 K.2017/225

I- Sahte pasaport düzenlemek suçundan verilen hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi ve fıkrası uyarınca temyizinin mümkün olmayıp, itiraza tabi olduğu, açıklanması geri bırakılan hükümdeki hukuka ayrılıkların bu aşamada temyize konu edilemeyeceği anlaşılmakla, sanık müdafiinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, vaki istemin itiraz olarak kabulü ile dava dosyasının merciince karara bağlanmak üzere mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

II- Sahte nüfus cüzdanı düzenlemek suçundan verilen hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1-Sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmeyerek, bu kimliğin babası tarafından kendisine verildiğini, bu kimlikle askere gittiğini ....’den doğma ...’ın da kendisinin üvey kardeşi olduğunu, ...’ın kendi bilgilerini kullanarak kimlik çıkarttığını kendisinin asıl mağdur olduğunu savunması karşısında; gerçeğin ve suç kastının kuşkuya yer vermeyecek biçimde tespiti bakımından,...’den doğma ... ve sanığın diğer üvey kardeşleri ile yakın akrabalarının beyanlarına başvurularak sanığın bu kimliğin kendisine ait olup olmadığını bilip bilmediğinin sorulması,

suça konu kimlik bilgileri ile bu kimlikle askere gittiği anlaşılan sanığın özel ya da resmi kurumlarda başkaca işlem yapıp yapmadığının araştırılmasından sonra sanığın sahtecilik kastıyla hareket edip etmediği tartışılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Suça konu sahte nüfus cüzdanının kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli belgelerden olmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK.nun 204/3. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini yasaya aykırı, 3- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,