Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2015/427 K.2015/28749

05.03.2011 günlü iddianameyle sanık hakkında “mühür bozma ve elektrik enerjisi hakkında hırsızlık” suçlarından kamu davalarının açıldığı, mahkemenin 15.05.2012 gün 2011/601 Esas, 2012/634 Karar sayılı ilamıyla, elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan sanığın mahkumiyetine karar verildiği, mühür bozma suçundan ise fikri içtima koşullarının oluştuğundan bahisle hüküm kurulmadığı, mahkumiyet kararının sanık ve müdafii tarafından temyiz edildiği, temyiz aşamasında 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi

uyarınca dosyanın mahkemece yeniden ele alındığı ve sanık hakkında "mühür bozma" suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu, yeniden değerlendirme sonucu ''elektrik enerjisi hakkında hırsızlık'' suçundan verilen 18.07.2012 tarihli karara yönelik temyizin de olmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin mühür bozma suçundan verilen 18.07.2012 tarihli ek karara yönelik temyizine göre yapılan incelemede gereği görüşüldü;

Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığının, Dairemize gönderdiği 12.11.2013 tarih ve 29415146-2525 sayılı cevabi yazısı uyarınca, ... Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin özelleştirilme kapsamında satış ve devrinin 28.06.2013 tarihinde yapılmış olması nedeniyle tebliğnamedeki bu hususa ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1- 5237 sayılı TCK'nun 203/1. maddesinde düzenlenen mühür bozma suçunun gerçekleşmesi için önceden yapılmış usulüne uygun mühürleme bulunması gerektiği cihetle, ... Elektrik A.Ş.’nin 17.02.2011 tarihli yazısında ilk mühürleme tutanağının bulunmadığını açıklaması, dosya kapsamından kaçak elektrik kullanımını engellemeye ilişkin yöntemince mühürleme yapıldığına dair herhangi bir bilgiye rastlanılmaması karşısında sanığa yüklenen mühür bozma suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi

Kabule göre de;

2- Sanığın adli sicil kaydına konu olan Cizre Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25.11.2008 tarih, 2008/469-330 esas ve karar sayılı ilamı ile tayin olunan adli para cezasının miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK’nun 305/2. maddesi gereğince kesin olduğu ve aynı

Yasanın 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olmayacağı gözetilmeden 5237 sayılı TCK’nun 58. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,

3- Sanığın para cezasından ibaret eski hükümlülüğünün 5237 sayılı TCK'nun 51/1-a maddesi uyarınca ertelemeye engel teşkil etmediği gözetilmeyerek "sanığın tekerrüre esas sabıkasının bulunduğu ve şartları oluşmadığından" biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeye dayanılarak, ertelemeye yer olmadığına karar verilmesi,

4- 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun" sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu

haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,