Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2015/4270 K.2016/6512

1- Belgede sahtecilik suçunun oluşabilmesi için, o belgenin hukuki sonuç doğurabilecek ve ilk bakışta dikkati çekmeyecek biçimde düzenlenerek çok sayıda kişiyi aldatabilecek yetenekte olması ve bu konunun objektif olarak saptanması gerekmektedir.

Somut olayda sanık tarafından katılana verilen senette kefil bölümünde yazan bilgilerin gerçek olmadığı ve bu nedenle sahte olarak düzenlendiği iddiası ile resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında söz konusu senedin borçlu olarak kendisi tarafından imzalandığını ancak imzalarken kefil bölümünün boş olduğunu iddia ettiği, senette yer alan imzaların çıplak gözle dahi aynı kişiye ait olduğunun anlaşılabildiği, bu nedenle kefil imzasının bulunmadığı,

yalnızca kefil bölümünün sahte olarak doldurulmasının hukuki sonuç doğurmaya elverişli olmamasından dolayı yasal unsurları oluşmayan suçtan beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre ise;

2- Vadesi gösterilmemiş olan bononun, TTK'nın 777. maddesinin 2. fıkrasına göre “ görüldüğünde ödenecek bono” olarak kabul edilmesi gerektiğinden sanığın düzenlediği senette ödeme gününün olmaması senedin esaslı unsurlarından olmadığından resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyeti yerine, özel belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması,

3- Sanığın, katılana yönelik olarak bir suç işleme kararının icrası kapsamında aynı zaman dilimi içerisinde mi yoksa farklı zamanlarda mı tehdit suçunu işlediğinin tespit edilmesinden sonra hakkında TCK'nun 43/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi yerine bu husus tespit edilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,