KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2015/4275 E., 2017/5223 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Temmuz 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Özel belgede sahtecilik
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
1- Sanıklar hakkında ... Bankası döner sermaye hesabına para yatırılmış gibi bilgisayar tarayıcısı ve yazıcısı kullanılmak suretiyle sahte 10 TL'lik makbuz oluşturup tapu müdürlüklerine verdiklerinden bahisle özel belgede sahtecilik iddiasıyla açılan kamu davasında, belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğu cihetle suça konu 177 sahte makbuz aslı celp edilerek incelenmek suretiyle, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ve denetime olanak verecek şekilde makbuz asıllarının dosya içine konularak, belge niteliğinde olup olmadıklarının ve belge ise aldatma özellikleri bulunup bulunmadığının tartışılıp belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/1, 230, 232 ve 289. maddeleri gereğince mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçede iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi,
bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanıkların eylemlerinin ve yüklenen suçların unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden Anayasa ve 5271 sayılı Kanun'un amir hükümlerine aykırı şekilde hangi sanıklar hakkında hangi belgelerden dolayı ve hangi delillere dayanılarak mahkumiyet kararları kurulduğunu tartışılmadan gerekçesiz hüküm kurulması,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2015/4275, K. 2017/5223, 6 Temmuz 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama