Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2015/4517 K.2015/28210

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “dolandırıcılık” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 09.10.2003 tarihinden, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 13.01.2011 tarihine ve zamanaşımı süresinin yeniden işlemeye başladığı deneme süresi içinde işlenen ikinci suça ilişkin kararın kesinleştiği 14.03.2013 tarihinden de temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan,