Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2015/4879 K.2017/5599

1-Sanık ...’ün, aşamalarda suçlamayı kabul etmeyerek, babasını olay tarihinde sağlık ocağına götürdüğünü ve doktor tarafından muayene edilerek rapor verildiğini, bu rapora istinaden vekaletname çıkartıldığını savunması, sanık ...’ın, olay tarihinde vekaletname düzenlenmesi için...’ün ikametine gittiğini, bu kişinin ayağının sarılı vaziyette olduğunu gördüğünü, oğlu sanık ...’ün de babasının bacağının kırıldığını beyan etmesi üzerine vekaletnamede bu hususun yazıldığını, herhangi bir usule aykırı işlemde bulunmadıklarını savunması,

sanık ...’in, sanık ... ve babasının taşınmazın satışı ile ilgili kendisine vekaletname vermek istediklerini söylemeleri üzerine kabul ettiğini, bunun dışında düzenlenen vekaletnameye bir iştirakinin bulunmadığını savunması, diğer sanıkların da aşamalarda suçlamaları kabul etmemesi, mahkemece alınan Antalya Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğü’nün 20.12.2011 tarihli raporunda Hüseyin Karagün'ün akit yapmasına mani teşkil eden... gibi hastalıklarının, sağlık ocağındaki muayenesinde.

Dr ... tarafından ilk bakışta görülememiş ve teşhis edilmemiş olabileceğinin belirtilmesi ve mahkemece raporu düzenleyen doktor ... hakkında verilen beraat hükmünün kesinleşmesi karşısında; sanık ...’ün ne şekilde babasının adına gerçeğe aykırı rapor düzenlenmesi ve buna istinaden vekaletname çıkartılmasını sağladığı,

her bir sanığın işlediği kabul edilen suçların yasal öğelerini oluşturan sabit ve gerçekleşmiş sayılan olaylar ayrı ayrı açıklanmadan, suçların ne şekilde işlendiği belirtilip, sübut kanıtları gösterilip, sanıkların suçlara iştiraklerinin ne şekilde gerçekleştiği de tartışılıp, açık olarak gerekçeye yansıtılması ve CMK'nın 232. maddesinde yazılı hususları kapsaması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre;

a-Farklı zamanlarda noter vekaletnamesi ve tapu satış senedi düzenlenmesine sebep olan sanıklar hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, yasaya aykırı,

b-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,