Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2015/5186 K.2015/27540

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 05.05.2015 gün ve 2015-8943/28679 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 21.05.2015 gün ve KYB. 2015/177609 sayılı ihbarnamesi ile;

Mühür bozma suçundan sanık S.. Ö..’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 203, 62, 50/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının anılan Kanun’un 51/1. maddesi gereğince teciline dair Bakırköy 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/04/2013 tarihli ve 2013/135 esas, 2013/290 sayılı kararını müteakip, sanığın erteleme süresi içerisinde suç işlediğinden bahisle anılan Kanun’un 51/7. maddesi gereğince erteleme kararının kaldırılmasına, sanık S.. Ö..’ın 5237 sayılı Kanun'un 203, 62, 50/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin anılan Mahkemenin 17/10/2014 tarihli ve 2013/135 esas, 2013/290 sayılı ek kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

1- Bakırköy 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/04/2013 tarihli ve 2013/135 esas, 2013/290 sayılı kararının incelenmesinde; sanık hakkında belirlenen adlî para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- Bakırköy 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/10/2014 tarihli ve 2013/135 esas, 2013/290 sayılı ek kararının incelenmesinde; sanığın evvelce ertelenmiş olan para cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 51/7. maddesi uyarınca aynen infazına karar verilmiş ise de, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda ertelemeye ilişkin düzenlemenin 51. maddede yer aldığı,

ancak anılan maddede para cezalarının ertelenmesine dair bir düzenleme bulunmadığı gibi infazına ilişkin bir hükme de yer verilmediği gözetilmeden, sanığın önceden işlemiş olduğu suç sebebiyle hakkında hükmedilen erteli para cezasının aleyhe olacak şekilde aynen infazına karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Bakırköy 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.04.2013 gün ve 2013/135 esas, 2013/290 sayılı kararının (CMK’nın 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak koşuluyla) ve aynı mahkemenin 17.10.2014 tarihli ek kararının BOZULMASINA, 17.10.2014 tarihli ek karar yönünden bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendine göre karar verilmesi olanaklı bulunduğundan,