KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2015/5344 E., 2017/5621 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Eylül 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Özel belgede sahtecilik
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Sanık hakkında, sahte kimlikle rent a car'dan araç kiralama eylemi sebebiyle açılan kamu davasında, UYAP üzerinden yapılan sorgulamadan sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan çok sayıda dava açılmış olduğunun anlaşılması karşısında, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.04.2014 gün ve 2013/11-397-2014/202 sayılı kararında açıklandığı üzere, belgelerde sahtecilik suçunun hukuki konusunun kamu güveni olduğu ve fiil tarihleri de dikkate alınarak;
sanığın fiillerinin her biri yenilenen kasıtla işlenmiş ayrı suçlar mı, yoksa bir suç işleme kararıyla kanunun aynı hükmünün kısa zaman aralıkları içerisinde, birkaç kez ihlal etmek suretiyle zincirleme biçimde işlenmiş tek suçu mu oluşturduğunun değerlendirilmesi açısından, sanık hakkında benzer nitelikteki açılmış tüm davaların akıbeti araştırılıp mümkünse mevcut dava ile birleştirilmesi, aksi halde özetlerinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren onaylı örneklerinin dosyaya intikal ettirilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm verilmesi,
2- Kabule göre de;
a)Tekerrüre esas alınan Kahramanmaraş 1. Sulh ceza Mahkemesinin 28/12/2009 tarih, 2008/689 esas, 2009/1282 karar sayılı ilamı ile hükmolunan 1.740 TL adli para cezasının kesin nitelikte olduğu ve tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,
b) Suça konu araç kiralama sözleşmesinin akıbeti hakkında herhangi bir karar verilmemesi,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2015/5344, K. 2017/5621, 14 Eylül 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama