Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2015/5638 K.2016/7979

I- Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 gün ve 232-250 sayılı, 09.10.2012 gün ve 2011/8-335 Esas 2012/1804 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, belgenin nesnel olarak aldatıcılık yeteneğinin bulunması ve aldatma keyfiyetinin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği, muhatabın hatasından, dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin, aldatma yeteneğinin varlığını göstermeyeceği, belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğu cihetle.

28.11.2013 tarihli celsede hakim tarafından suça konu belge üzerinde yapılan incelemenin yetersiz olduğu, gerekçeli kararda da belgenin aldatma niteliği taşıyıp taşımadığı hususunun tartışılmadığı görülmekle, yetkili makamlardan mukayeseye esas olmak üzere, mümkünse suça konu belgenin düzenlendiği tarih olan 2000 yılına ait, orjinal belge örneklerinin temin edilerek suça konu sahte basın kartı aslı getirtilip, duruşmada karşılaştırmalı olarak incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, aldatıcı nitelikte olup olmadığının kararda tartışılması,

denetime olanak verecek şekilde belge aslının ve mukayese esas belge örneklerinin dosya içine konulması gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi yasaya aykırı,