Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2015/5822 K.2017/7348

1-Sanık müdafinin, 6136 sayılı kanuna muhalefet suçundan verilen beraat kararı nedeniyle vekalet ücreti talebine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

12.12.2013 tarihinde sanık müdafiine tefhim edilen hükmün, 17.12.2013 havale tarihli süre tutum dilekçesi ile temyiz edildiği, dilekçe içeriğinde temyiz isteminin resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne hasredildiği,

6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan beraat kararı verilmesi nedeniyle vekalet ücreti istemini içeren 17.01.2014 tarihli dilekçenin yasal süresinden sonra verildiği ayrıca Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19/02/2013 gün ve 2011/5-137 Esas, 2013/58 sayılı kararında da belirtildiği üzere "aynı davada yargılandığı bir suçtan beraat eden, diğer suçtan ise mahkum olan sanık hakkında müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından beraat ettiği suç açısından vekalet ücretine hükmedilmesi gerekmeyeceği" cihetle,

sanık müdafiinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık hakkında Resmi Belgede Sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve müdafiinin temyiz itirazlarına gelince;

Hükümde gösterilmemiş ise de kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.