Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2015/5971 K.2016/7872

Şikayetçinin kimlik bilgileri kullanılarak adına bir adet sahte GSM abonelik sözleşmesi düzenlediği iddia olunan olayda; sanığın savunmasında, bahse konu hattın yetkilisi olduğu işyerinde düzenlendiğini ikrar etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenmesi bakımından, dosya içerisinde mevcut HTS kayıtlarının incelenmesi suretiyle suça konu hatla belirli bir sıklıkta görüşme yapan kişilerin tespiti, özellikle kayıtlarda „... “ olarak görünen kişinin sanıkla soyisim benzerliği bulunduğu hususu da dikkate alınarak bu kişi de dahil olmak üzere, tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulmak suretiyle,

hattın gerçek kullanıcısının belirlenmesine çalışılması ile sözleşme düzenlenirken sahte kimlik kullanılıp kullanılmadığının ortaya konulmasından sonra, suçun sübutu halinde; hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan aynı Kanunun 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi,

işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükümleri ve TCK.nun 7. maddesi karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunup lehe olan ve önödeme önerisi gerektiren sanığın eyleminin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,