Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2015/7582 K.2017/246

1- TCK'nın 206. maddesindeki "resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunmak" suçunun oluşabilmesi için, sanığın açıklamaları üzerine bir belge oluşturulması ve oluşturulan resmi belgenin, bu beyanın doğruluğunu ispat edici bir güce sahip olması gereklidir.

Somut olayda hakkında yakalama kararı bulunan sanığın, polis ekipleri kendisine kimlik sorduğunda görevlilere ...'e ait nüfus kayıt örneğini ibraz etmesi ve bu şahıs hakkında da yakalama kararı olduğunun anlaşılması üzerine kendisine ait kimlik bilgilerini bildirmesi eyleminde, görevlilerce ... adına düzenlenmiş bir belge bulunmaması nedeniyle, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçunun unsurlarının oluşmadığı, sanığın eyleminin Kabahatler Kanunu'nun 40. maddesinde düzenlenen kabahati oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a- Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 gün 2013/8-151/304 sayılı ilamında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerektiği cihetle; sanığın sabıka kaydında yer alan ve daha ağır cezayı içeren Alanya Ağır Ceza Mahkemesinin 2002/322 esas 2003/63 karar nolu ilamı yerine daha az cezaya hükmolunan Sincan 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/361 esas 2013/808 karar nolu ilamının tekerrüre esas alınarak hüküm kurulması,

b- 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,