Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2015/7895 K.2017/1267

2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 6545 sayılı Yasa ile değişik 14. maddesindeki “Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır. Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmü yer almaktadır.

Yine aynı yasanın 6545 sayılı Yasa ile değişiklikten önceki 14. maddesinde yer alan “Ceza dairelerinin görevlerinin tayininde, davadaki tavsif esas alınır. Muhtelif suçlara ait davalarda en ağırını incelemeye yetkili daire görevlidir.” hükmüne göre Yasa, sevk maddelerine değil, iddianamedeki tavsife ağırlık tanımıştır. Bu nedenle Ceza Dairelerinin görevinde Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun yerleşik kararlarında da belirtildiği üzere iddianamedeki tavsif esas alınmalıdır.

31.01.2012 günlü iddianamede; sanığın dolandırıcılık eylemi için sahte plaka ve araç trafik tescil belgesi tanzim etmek suretiyle araç sattığı anlatımına yer verilmiş, her ne kadar oluş mahkemece de bu şekilde kabul edilerek sanık hakkında TCK 157/1 gereği hüküm kurulmuşsa da eylemin kamu kurumlarından olan Emniyet Müdürlüğü Trafik Tescil Büro Amirliğinin maddi varlıklarından sayılan sahte plaka ve ruhsat bilgilerinin kullanılması suretiyle gerçekleştirilmiş olması dolayısıyla TCK.nun 158/1-d maddesinde öngörülen “kamu kurumunun vasıta olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık” suçuna temas ettiği ve bu suçun cezasının “iki yıldan yedi

yıla kadar hapis cezası ve beşbin güne kadar adli para cezası” olması karşısında, görevsizlik kararındaki bahsin aksine TCK 204/1 maddesinden daha ağır cezayı gerektireceği açıktır.