Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2015/8217 K.2017/6584

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine: ancak;

1) Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 gün ve 232-250 sayılı, 09.10.2012 gün 2011/8-335 Esas 2012/1804 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, sahtecilik suçunun oluşabilmesi için belgenin nesnel olarak aldatıcılık niteliğinin bulunması ve keyfiyetin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği, "muhatabın hatasından, dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin, aldatıcılık niteliğinin varlığını göstermeyeceği cihetle.

Dairemizce dosyaya intikali sağlanan suça konu nüfus cüzdanı üzerinde heyet olarak yapılan incelemede, fotoğrafın sonradan değiştirildiği, fotoğraf ve ön yüzde mühür izi olmadığı, fotoğrafın kabarık kaldığının gözlemlenmesi ile yapılan fotoğraf değişikliğinin ilk bakışta anlaşılması karşısında; mevcut haliyle belge üzerinde yapılan sahteciliğin aldatıcılık niteliğinin bulunmadığı anlaşılmakla, yasal unsurları itibarıyla oluşmayan "resmi belgede sahtecilik" suçundan sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2– Adli emanetin 2013/104 sırasında kayıtlı suça konu nüfus cüzdanının dosyada delil olarak saklanması yerine TCK'nun 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,

3-Kabule göre de,

a)Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 gün 2013/8-151/304 sayılı ilamında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerektiği cihetle, daha ağır cezayı içeren Salihli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/325 Esas, 2008/582 Karar sayılı ilamı yerine daha az cezaya hükmolunan Uşak 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/234 Esas ve 2011/415 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınarak hüküm kurulması,

b)5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,