Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2015/8647 K.2016/6584

Katılan idare tarafından 17.03.2012 tarihinde sayaç mühürlenmek suretiyle kesilen elektriğin, 11.06.2012 tarihinde yapılan denetiminde kullanılmaya devam edildiğinin iddia olunması, sanığın soruşturma aşamasında 26.02.2013 tarihli ifadesinde mühür kırıp kaçak elektrik kullanmadığını, 28.03.2013 tarihli ifadesinde mühürleme yapıldıktan sonra işyerinde tadilat yaptırmak durumunda kaldığından mührün işçileri tarafından açılarak elektrik kullanılmış olabileceğini, kovuşturma aşamasında ise suça konu iş yerinin elektriğinin borcundan dolayı mühürlendiğini,

iş yerinin altında bulunan başka bir aboneliği olan deposunun elektrik sayacından seyyar kablo ile elektrik çekerek elektrik ihtiyacını karşıladığını, mühür bozmadığını ve kaçak elektrik kullanmadığını savunarak çelişkili beyanlarda bulunması, savunmalarının içeriğinden mühürleme işleminden haberdar olduğunun anlaşıldığı gibi mühür bozma suçunun oluşabilmesi için mühürleme tutanağının tebliğinin zorunlu olmaması,

17.03.2012 tarihli tutanakta görünen endeks ile 11.06.2012 tarihli tutanaktaki son endeks arasında farklılık bulunması nedeniyle mühürleme işleminden sonra elektrik kullanmaya devam edildiğinin anlaşılması karşısında, atılı suçun unsurları itibariyle oluştuğu gözetilmeden, mühürleme işleminin tebliğine ilişkin belge bulunmadığı şeklinde yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,