KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2015/8772 E., 2017/2894 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Nisan 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma
1- Sanığın denetimli serbestlik tedbiri uygulandığı sırada, 20/06/2013 tarihinde denetimli serbestlik müdürlüğüne verdiği dilekçe ile 17/06/2013 tarihinden itibaren ...
Göğüs Hastalıkları Hastanesinden 30 gün süre ile istirahatli olduğuna dair ibraz ettiği raporun sahte olduğunun anlaşılması üzerine hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılması talebiyle açılan davada; sanığa ilgili hastahane tarafından 17/06/2013 tarihinden itibaren 3 gün istirahatli olduğuna dair rapor düzenlendiğinin bildirildiği, dosyada bulunan suça konu raporun fotokopisinde 30 rakamının yanında parantez içerisinde (üç) yazısı olup olmadığının tam olarak okunamadığı, aslı dosya içerisinde bulunmayan belgenin mahkemece aldatma kabiliyeti hususunda bir değerlendirmede bulunulmamış olması karşısında;
belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğu cihetle, suça konu belgenin celp edilerek incelenmek suretiyle, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ve denetime olanak verecek şekilde belge aslının dosya içine konulması, aldatma yeteneğinin ne şekilde gerçekleştiğinin karar yerinde tartışılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, yasaya aykırı,
Kabule göre de;
2- Mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58/7. maddesi gereğince “mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazda duraksamaya, karışıklığa neden olacak ve infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,
3- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2015/8772, K. 2017/2894, 17 Nisan 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama