Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2015/8820 K.2017/2246

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 22.07.2013 tarih ve 2013/9971 Esas sayılı iddianamesi ile 02.03.2013 tarihli tutanak nedeni ile mühür bozma suçundan açılan kamu davasında; aynı yere ilişkin olduğu gerekçesi ile Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 29.07.2013 tarih ve 2013/10374 Esas sayılı iddianamesi ile 12.01.2013 tarihli tutanaktan açılan kamu davasının birleştirildiği ancak söz konusu birleştirme kararı verilen dosya ile ilgili herhangi bir karar verilmediği anlaşılmakla; sanığın sübuta eren mühür bozma eylemlerinin kül halinde TCK’nın 203/1, 43/1. maddeleri kapsamından kalan zincirleme şekilde mühür bozma suçunu oluşturduğu gözetilmeden tek suçtan hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a-) Sanık hakkında 5 ay hapis cezası karşılığı adli para cezasına hükmedildiği, söz konusu adli para cezasının TCK’nın 50/1-f maddesinde düzenlenen kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine çevrilemeyeceği gözetilmeden ve sanık hakkında kamuya yararlı işte çalışma seçenek yaptırımının ancak “ gönüllü” olması halinde uygulanabileceği cihetle, bu hususun da sanığa sorulmadan karar verilmesi,

b-) Tekerrüre esas alınan Mersin 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/1223- 1383 E. K sayılın ilama konu cezanın miktarı itibariyle kesin nitelikte olduğu ve Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/117-162 E. K sayılı ilamının da seçenek yaptırıma çevrildiği ve tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,