Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2015/8979 K.2016/2720

1-Sanığın Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itiralarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA,

2-Sanığın Dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itiralarına gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Sanığın, müştekiye ait aracı satın alma bahanesi ile müşteki ile iletişime geçip buluştuktan sonra deneme amaçlı aracı kullandığı bu esnada elinde bulunan anahtarları katılana iade etmeksizin birlikte bir kafeye oturduktan sonra telefonla görüşüyor gibi yaparak dışarı çıktıktan sonra park halindeki araca binip olay yerinden uzaklaştığının iddia ve kabul olunması karşısında; Anahtarların teslimi sırasında şikayetçinin iradesi hile ile sakatlanmış olmasına karşın müştekide zilyetliği devir iradesi bulunmadığı cihetle sanığın eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde unsurları yönünden oluşmayan dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,