Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/10247 K.2018/4980

1-Sanığın katılan ...'e olan borcuna karşılık 10.04.2011 keşide tarihli 5.100 TL bedelli çekin arkasına kendi ismi yerine kardeşi olan katılan ...'un ismini yazıp imzalamak suretiyle cirolayıp katılan ...'a verdiği, çekin bankaya ibrazı ile sahte olduğunun anlaşılması üzerine soruşturmaya başlanıldığı ve sanığın 14.11.2011 tarihinde ... ismi ile kollukta şüpheli sıfatıyla ifade verdiği, bu suretle sanığın resmi belgede sahtecilik ve iftira suçlarını işlediğinin iddia olunduğu olayda;

iddianamede belirtilen ve dosyada bulunan Kartal Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2011/36584 soruşturma numaralı dosyasında, 2012/9658 Esas numaralı iddianame ile sanık hakkında temyiz incelemesine konu olaydan bahsedilerek sanığın 15.04.2011 ve 14.04.2011 tarihli ifade tutanaklarında kardeşi ...'un kimlik bilgilerini kullandığından bahisle sanık hakkında iftira suçundan kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında, mükerrer yargılama ve cezalandırılmanın önlenmesi bakımından.

Kartal Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2012/9658 Esas numaralı iddianamesi ile açılan davanın akıbetinin araştırılması, dava dosyasının getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren kısımlarının onaylı örneklerinin dosya içerisine konulması, mevcut dava ile aralarında mükerrerlik bulunup bulunmadığının tespit edilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2-Kabule göre;

a)Sanık hakkında tekerrüre esas alınan İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2005/341 Esas 2008/313 Karar sayılı ilamının 06.07.2011 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının ve TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasında sanığın adli sicil kaydında bulunan diğer ilamların değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b)Adli emanetin 2011/3452 sırasına kayıtlı suça konu belgenin akıbeti hakkında karar verilmemesi,

c)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,